*คำเตือน เอนทรี่นี้โหลดไม่โหดแต่ยาวมากและสาระอยู่ท้ายๆเอนทรี่*
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
สวัสดีค่า
 
วันนี้ได้ฤกษ์อัพบล็อกอีกแล้ว เย้ //หลังจากติดไททันอยู่เกือบอาทิตย์
 
 
 
 
 
วันนี้หัวเอนทรี่ดูมีสาระ (รึเปล่า...) แต่จริงๆก็ไม่ถึงขนาดนั้นหรอกค่ะ
 
จะลองมาเเชร์ความคิดดูหน่อย
 
 
 
 
 
 
 
เหตุอันเนื่องมาจากชั่วโมงเรียนวิชา พินิจวรรณคดี เมื่อประมาณ 6 เดือนก่อนเห็นจะได้
//ลูบเคราแบบคนรำพันถึงอดีต
 
 
 
 
วันนั้นอาจารย์ประจำวิชาให้เราศึกษาวรรณคดีจากเรื่อง อิเหนา ตอน บุษบาเสี่ยงเทียนค่ะ
 
 
 
ไอ้เราก็เรียนๆ ใช่ว่าจะตั้งใจ //แย่มาก 
 
นั่งคุยกับเพื่อนในกลุ่มกันเรื่องชื่อตัวละครค่ะ 555
 
 
 
แล้วเราก็(แอบตั้งชื่อ)เรียกคนในกลุ่มกันประมาณว่า
 
 
 
 
"Mai เสี่ยงเทียน" (จากตอนนางบุษบาเสี่ยงเทียน)
 
"ประ Mad สุหรี " (จากชื่อนางประไหมสุหรี)
 
"Mad เดหวี" "Mai เดหวี" (จากชื่อนางมะเดหวี)
 
"บุษ Bam" (จากชื่อนางบุษบา)
 
" จรไก่ " (จากชื่อจรกา)
 
 
 
 
 
ทั้งนี้ต้องขอกราบขออภัยผู้แต่งวรรณคดีด้วยค่ะ ฮือ 
 
//แต่มันสนุกดี//มันครีเอทดี//มันฮาดี//มัน....
 
 
 
 
 
แฮร่ๆ เอาเป็นว่าเราคิดด้วยความบันเทิงค่ะ อย่าซีเรียสไปนะ 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
หลังจากจบชั่วโมงวรรณคดี เราก็ยังไม่เลิกค่ะ
 
ตอนนั้นสนุกมาก นั่งอ่านกันเป็นบ้าเป็นหลัง
 
 
จากนั้นเราก็เข้าทวิตเตอร์.................................................
 
 
 
 
ไปแก้ไข โลเคชั่น ของตัวเองในทวิตเตอร์
 
 
 
MAD  >> โลเคชั่นที่ เมืองกุเรปัน (ของท้าวกุเรปัน)
 
Maii >> โลเคชั่นที่ เขาวิลิศมาหรา (เขาที่ท้าวดาหาไปใช้บน)
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
โอเคค่ะ เราก็เฮฮากับวรรณคดีเรื่องนี้ไปสักพักจนกระทั่ง......
 
 
 
 
 
กลับมาที่ชั่วโมงวรรณคดีอีกครั้ง
 
และอาจารย์ให้เราศึกษาเรื่อง รามเกียรติ์ ตอนหนุมานเผาเมืองลงกา
 
 
 
 
 
 
 
พวกเราก็ โอ้โห อื้อหือ หนุมานนี่เก่งจริงๆ //นั่งลูบเคราอ่านฉากหนุมานใช้อุบายจะเผาเมือง
 
แบบว่า อ่านไปอ่านมาเจอคำว่า "มารยา" นี่ อื้อหือ......... หนุมานนี่เจ้ามารยาจริงๆ (.......)
 
 
 
 
เป็นทหารเอกของพระรามที่ทั้งเก่ง ทั้งเล่ห์เหลี่ยม ทั้งพละกำลัง  แถมเจ้าชู้ไม่เบานะเออ
 
 
นับว่าเป็นตัวละครในวรรณคดีตัวโปรดตัวนึงเลยล่ะ 
 
 .
.
.
.
.
.
 
 
แต่ก็ไม่โปรดเท่า "ลุกชาย" ของหนุมาน
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
 
 
 
//จากนี้ไปจะเป็นการย้อนอดีตของจขบ.//
 
 
 
 
 
 
 
ในตอนนั้นเอง
 
พออ่านเรื่องนี้ไปได้สักพัก ก็กลับไปนึกถึงตอนที่ "พระรามจองถนน"ขึ้นมา
 
 เรื่องมีอยู่ประมาณนี้ค่ะ... (เท่าที่พอจำได้นะ ฮือ)
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
พระรามสั่งให้พวกกองทัพลิงไปขนหินมาถมทะเลเพื่อต่อทางไปยังกรุงลงกาโดยมีสุครีพเป็นคนคุม
 
 
แต่ทว่า
 
 
หินที่ถมไปนั้นกลับหายไปเรื่อยๆ.............
 
 
 
 
 
เพราะเหตุใด  ชะเอิงเอย  บอกข้าที
 
 
 
 
 
.
.
 
.
 
 
.
.
.
.
.
 
 
 
.
..
.
 
.
 
 
 
 
 
 
เหตุก็เป็นเพราะ  "นางสุพรรณมัจฉา"  ยังไงล่ะ
 
 
 
 
 
เกร็ดเล็กๆจากเรื่องรามเกียรติ์ :
 
นางสุพรรณมัจฉา บุตรีของพญายักษ์ทศกัณฐ์กับนางปลา มีลักษณะคล้ายนางเงือก หรือพวกครึ่งปลานั่นเอง
 
 
 
 
 
 
 
ขอนอกเรื่องนิสสสสนนึง
 
คือเราติดใจตรงทศกัณฐ์มานานแล้ว แบบว่ามีลูกแบบหลากหลายสปีชีย์มาก
 
ตั้งแต่นางฟ้า ยักษ์ด้วยกันจนไปถึงปลา ช้าง บลาๆ...........
 
...................นางฟ้ากับยักษ์ยังพอโอเค แต่นางปลา นางช้าง.... //โอเค เราเข้าใจว่านี่คือวรรณคดี
 
 
 
 
 
 
เอาล่ะ เข้าเรื่องกันต่อ 
 
 
 
 
 
นางสุพรรณมัจฉานั้นได้รับคำสั่งของทศกัณฐ์ผู้เป็นบิดาให้ไปทำลายการจองถนนของพระราม
 
นางสุพรรณม