*คำเตือน เอนทรี่นี้โหลดไม่โหดแต่ยาวมากและสาระอยู่ท้ายๆเอนทรี่*
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
สวัสดีค่า
 
วันนี้ได้ฤกษ์อัพบล็อกอีกแล้ว เย้ //หลังจากติดไททันอยู่เกือบอาทิตย์
 
 
 
 
 
วันนี้หัวเอนทรี่ดูมีสาระ (รึเปล่า...) แต่จริงๆก็ไม่ถึงขนาดนั้นหรอกค่ะ
 
จะลองมาเเชร์ความคิดดูหน่อย
 
 
 
 
 
 
 
เหตุอันเนื่องมาจากชั่วโมงเรียนวิชา พินิจวรรณคดี เมื่อประมาณ 6 เดือนก่อนเห็นจะได้
//ลูบเคราแบบคนรำพันถึงอดีต
 
 
 
 
วันนั้นอาจารย์ประจำวิชาให้เราศึกษาวรรณคดีจากเรื่อง อิเหนา ตอน บุษบาเสี่ยงเทียนค่ะ
 
 
 
ไอ้เราก็เรียนๆ ใช่ว่าจะตั้งใจ //แย่มาก 
 
นั่งคุยกับเพื่อนในกลุ่มกันเรื่องชื่อตัวละครค่ะ 555
 
 
 
แล้วเราก็(แอบตั้งชื่อ)เรียกคนในกลุ่มกันประมาณว่า
 
 
 
 
"Mai เสี่ยงเทียน" (จากตอนนางบุษบาเสี่ยงเทียน)
 
"ประ Mad สุหรี " (จากชื่อนางประไหมสุหรี)
 
"Mad เดหวี" "Mai เดหวี" (จากชื่อนางมะเดหวี)
 
"บุษ Bam" (จากชื่อนางบุษบา)
 
" จรไก่ " (จากชื่อจรกา)
 
 
 
 
 
ทั้งนี้ต้องขอกราบขออภัยผู้แต่งวรรณคดีด้วยค่ะ ฮือ 
 
//แต่มันสนุกดี//มันครีเอทดี//มันฮาดี//มัน....
 
 
 
 
 
แฮร่ๆ เอาเป็นว่าเราคิดด้วยความบันเทิงค่ะ อย่าซีเรียสไปนะ 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
หลังจากจบชั่วโมงวรรณคดี เราก็ยังไม่เลิกค่ะ
 
ตอนนั้นสนุกมาก นั่งอ่านกันเป็นบ้าเป็นหลัง
 
 
จากนั้นเราก็เข้าทวิตเตอร์.................................................
 
 
 
 
ไปแก้ไข โลเคชั่น ของตัวเองในทวิตเตอร์
 
 
 
MAD  >> โลเคชั่นที่ เมืองกุเรปัน (ของท้าวกุเรปัน)
 
Maii >> โลเคชั่นที่ เขาวิลิศมาหรา (เขาที่ท้าวดาหาไปใช้บน)
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
โอเคค่ะ เราก็เฮฮากับวรรณคดีเรื่องนี้ไปสักพักจนกระทั่ง......
 
 
 
 
 
กลับมาที่ชั่วโมงวรรณคดีอีกครั้ง
 
และอาจารย์ให้เราศึกษาเรื่อง รามเกียรติ์ ตอนหนุมานเผาเมืองลงกา
 
 
 
 
 
 
 
พวกเราก็ โอ้โห อื้อหือ หนุมานนี่เก่งจริงๆ //นั่งลูบเคราอ่านฉากหนุมานใช้อุบายจะเผาเมือง
 
แบบว่า อ่านไปอ่านมาเจอคำว่า "มารยา" นี่ อื้อหือ......... หนุมานนี่เจ้ามารยาจริงๆ (.......)
 
 
 
 
เป็นทหารเอกของพระรามที่ทั้งเก่ง ทั้งเล่ห์เหลี่ยม ทั้งพละกำลัง  แถมเจ้าชู้ไม่เบานะเออ
 
 
นับว่าเป็นตัวละครในวรรณคดีตัวโปรดตัวนึงเลยล่ะ 
 
 .
.
.
.
.
.
 
 
แต่ก็ไม่โปรดเท่า "ลุกชาย" ของหนุมาน
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
 
 
 
//จากนี้ไปจะเป็นการย้อนอดีตของจขบ.//
 
 
 
 
 
 
 
ในตอนนั้นเอง
 
พออ่านเรื่องนี้ไปได้สักพัก ก็กลับไปนึกถึงตอนที่ "พระรามจองถนน"ขึ้นมา
 
 เรื่องมีอยู่ประมาณนี้ค่ะ... (เท่าที่พอจำได้นะ ฮือ)
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
พระรามสั่งให้พวกกองทัพลิงไปขนหินมาถมทะเลเพื่อต่อทางไปยังกรุงลงกาโดยมีสุครีพเป็นคนคุม
 
 
แต่ทว่า
 
 
หินที่ถมไปนั้นกลับหายไปเรื่อยๆ.............
 
 
 
 
 
เพราะเหตุใด  ชะเอิงเอย  บอกข้าที
 
 
 
 
 
.
.
 
.
 
 
.
.
.
.
.
 
 
 
.
..
.
 
.
 
 
 
 
 
 
เหตุก็เป็นเพราะ  "นางสุพรรณมัจฉา"  ยังไงล่ะ
 
 
 
 
 
เกร็ดเล็กๆจากเรื่องรามเกียรติ์ :
 
นางสุพรรณมัจฉา บุตรีของพญายักษ์ทศกัณฐ์กับนางปลา มีลักษณะคล้ายนางเงือก หรือพวกครึ่งปลานั่นเอง
 
 
 
 
 
 
 
ขอนอกเรื่องนิสสสสนนึง
 
คือเราติดใจตรงทศกัณฐ์มานานแล้ว แบบว่ามีลูกแบบหลากหลายสปีชีย์มาก
 
ตั้งแต่นางฟ้า ยักษ์ด้วยกันจนไปถึงปลา ช้าง บลาๆ...........
 
...................นางฟ้ากับยักษ์ยังพอโอเค แต่นางปลา นางช้าง.... //โอเค เราเข้าใจว่านี่คือวรรณคดี
 
 
 
 
 
 
เอาล่ะ เข้าเรื่องกันต่อ 
 
 
 
 
 
นางสุพรรณมัจฉานั้นได้รับคำสั่งของทศกัณฐ์ผู้เป็นบิดาให้ไปทำลายการจองถนนของพระราม
 
นางสุพรรณมัจฉาจึงโอเคเซย์เยสกับพระบิดา
แล้วลอบพาบรรดาปลาบริวารไปคาบหินที่พวกทหารวานรอุตส่าขนกันไปทิ้งที่อ่าวลึก
 
 
สุครีพที่เฝ้าคุมการถมหินของเหล่าทหารลิงก็เริ่มรู้สึกแปลกๆ
 
 
อุบ๊ะ  ทำไมหินที่พวกทหารขนกันมาทำถนนมันเริ่มหายไปเรื่อยๆอย่างไม่มีสาเหตุ
 
 
 
 
สุครีพจึงไปปรึกษากับหนุมานตามประสาน้าหลานถึงเรื่องดังกล่าว
 
หนุมานจึงอาสาไปดูลาดเลาใต้น้ำให้ จากนั้นก็กระโดดตูมลงไปในทะเล
 
 
แล้วก็พบสาเหตุเข้า...
 
 
 
ว่าพวกปลามันกำลังขนหินกันอย่างเฮฮาปาร์ตี้ โดยมีสุพรรณมัจฉาเป็นผู้กำกับ
 
 
ทหารเอกของเราก็โกรธสิคะทีนี้ ชักตรีอาวุธประจำกายมาไล่ฆ่าปลาตายไปเกลื่อน
 
สุพรรณมัจฉาเห็นท่าไม่ดีรีบว่ายน้ำจรลีหนีไปเข้าฝูงปลาตัวอื่นๆ
แต่ก็ไม่พ้นเงื้อมมือทหารเอกรูปหล่อพ่อเป็นพระพายของเราไปได้
 
 
ด้วยความโกรธหนุมานก็ตวาดถามเอาความจริงจากนางทันที
 
ฝ่ายนางสุพรรณมัจฉาโดนหนุมานเอาความขนาดนั้นก็ทั้งกลัวทั้งลนลาน
สารภาพทุกอย่างจนหมดเปลือกถึงลูกถึงคนก็เลยทีเดียว นางวิงวอนแถมยังสัญญาว่าจะขนหินมาคืน
 
 
 
ถ้าหนุมานไว้ชีวิตนาง
 
 
 
เจอแบบนี้หนุมานก็หงายสิครับ ก็นางสุพรรรมัจฉาร้องขอชีวิตแบบนั้น
 
ทั้งรูปกาย เสียงหวานใสๆ แถมโฉมนางนี่ก็ใช่ย่อย
 
 
 
ความโกรธที่มีก็โดนความเจ้าชู้ผลักกระเด็นหายไปกับอากาศละครับทีนี้
 
โอกาสดีๆอย่างนี้ทหารเอกอย่างหนุมานมิปล่อยให้หลุดไปได้แน่
 
หนุมานจึงใช้สกิลเกี้ยวสาวอย่างมีชั้นเชิงจนนางสุพรรณมัจฉาตกหลุมรักอย่างถอนตัวไม่ขึ้น
 
 
 
 
 
เป็นการสร้างตำนานรักข้ามสปีชีย์ //ผิดมาก
 
 
 
 
 
เอาเป็นว่าเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า...
ความรักไม่มีพรมแดน หรือแม้กระทั่งความเป็นศัตรู
 
(จบสวย... //ไม่)
 
 
 
 
 
 
ยังค่ะ ยังไม่จบเพียงเท่านี้
 
 
 
 
 
 
 
หลังจากวันนั้น ที่เราพบรักกันในท้องทะเล.... //ทำหน้าประดุจสาวน้อยเมื่อแรกรัก
 
นางสุพรรณมัจฉาและเหล่าปลาก็ได้นำหินมาถมคืนทั้งหมดจนกลายเป็นทางถนนสู่กรุงลงกาตามเป้าหมาย
 
 
หนุมานจึงต้องลาจากนางสุพรรรณมัจฉาเพื่อกลับทัพของพระรามไป
 
 
 
 
 
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
 
 
 
 
 
 
 
(เข้าสู่เรื่องหลักจริงๆของเอนทรี่นี้ ฟฟฟฟฟ ไอ้ข้างบนที่ยาวๆนี่แค่เกริ่นนะ.............//โดนตบ)
 
 
 
 
 
 
 
 
และไม่น๊านไม่นานหลังจากนั้น นางก็ตั้งครรภ์
 
นางตระหนักได้ว่า.... 
 
 
 
 
"คุณพระ ข้าไปรักกับทหารเอกของข้าศึกได้อย่างไร (เจ้าโดนสกิลจีบสาวของหนุมานน่ะสิ)
 
อีกทั้งยังทำภารกิจไม่สำเร็จ (แถมไปช่วยเค้าสร้างถนนอีกต่างหาก)
 
คงไม่มีหน้ากลับไปหน้าเสด็จพ่อแล้ววววววววว"
 
 
 
 
//เบลอไอ้ข้างบนไป
 
 
 
 
 
นางจึงต้องหาที่หลบซ่อนเพื่อลูกของนาง
 
นางจึงไปที่ชายหาดสงบเงียบแห่งหนึ่ง (อาจจะเป็นหลังเกกาะฮาวายหรือบาหลี//ไม่น่าใช่) 
 
 
 
และนางก็ได้สำรอกบุตรชายออกมา โดยมีเทวดาอำนวยพรให้
 
 
 
อันมีนามว่า
 
 
 
 
"มัจฉานุ"
 
 
 
 
 
บุตรของนางสุพรรณมัจฉาเป็นชายผิวขาวผ่องกายเหมือนหนุมานไม่ผิดเพี้ยนแม้แต่น้อย
แถมมีหางเป็นปลา และพอเกิดก็ดูเติบใหญ่ราวอายุได้ 16 ปี
 
 
 
 
 
เมื่อได้เชยชื่นมัจฉานุบุตรรักได้มินาน นางก็ต้องจำจาก.... (พ่อกับแม่เหมือนกันตรงนี้สินะ...)
 
 
 
 
นางสุพรรณมัจฉาจึงบอก นี่แน่ะลูกรักของแม่ พ่อของเจ้านั้นชื่อ หนุมาน เป็นทหารเอกของพระราม
 
หากเจ้าได้เจอผู้ใดที่มีมาลัยกุณฑล ขนแก้ว เขี้ยวเพชร สามารถเหาะเหินเดินอากาศได้ได้
 
และสามารถหาวเป็นดาวเป็นเดือน..................ผู้นั้น คือพ่อของเจ้า
 
 
 
 
 
 
และนางก็ลามัจฉานุกลับลงสู่ทะเลอีกครั้งเพื่อหนีอาญาที่ตนได้ทำไว้
 
ทิ้งให้มัจฉานุบนหาดเพียงลำพัง จนกระทั่งมัจฉานุพบกับ ไมยราพ....เจ้าเมืองบาดาล
 
 
 
 
 
 
 
 
 
มัจฉานุนั้นเป็นที่ถูกชะตาของไมยราพยิ่งนัก ด้วยความเอ็นดูจึงรับมาเป็นบุตรบุญธรรม
 
และได้ทำหน้าที่เฝ้าสระบัวของเมืองบาดาลในเวลาต่อมา
 
 
 
 
 
. . . . . . . . . . . . . . . . . .
 
 
 
 
 
//จบการย้อนอดีต//
 
 
 
 
 
เมื่อเรานึกถึงช่วงตอนของ"พระรามจองถนน"ของเรื่องรามเกียรติ์
 
เราก็อดนึงถึง มัจฉานุ ไม่ได้จริงๆค่ะ
 
 
 
 
เราเลยเข้าทวิตเตอร์ไปเปลี่ยนชื่อทวิต..........................
 
 
 
 
เป็น.............
 
 
 
 
"แม้จฉานุ"
 
 
(MAD+มัจฉานุ)
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ในตอนแรกก็ตั้งเล่นๆค่ะ แบบว่ากำลังเห่อมัจฉานุมาก
 
รู้สึกชอบลักษณะลิงๆปลาๆของมัจฉานุ + ประวัติของตัวมัจฉานุเอง
 
เเม้จะไม่ได้เป็นตัวเอกแบบพระราม หนุมาน หรือทศกัณฐ์ แต่ว่ามีเสน่ห์อย่างบอกไม่ถูกจริงนะๆ
 
 
 
 
 
 
และนี่คือจุดเริ่มต้นของการ"ปรุง"ตัวละครขึ้นมาค่ะ
 
 
 
 
 
 
 
เพราะพอนานๆเข้า เราก็รู้สึกว่าชื่อ "แม้จฉานุ" มันเริ่มมีตัวตนขึ้นมาค่ะ
 
แม้จฉานุเข้ามาวิ่งเล่นในสมองของเราสักพักเห็นจะได้
 
 
 
 
เราเลยตัดสินใจ ปรุง "แม้จฉานุ" ขึ้นมาค่ะ
 
แม้จฉานุนั้นมีต้นแบบมาจาก แม้ด (MAD) ที่มีลักษณะเป็นหญิงสาวผมยาวสีขาว
 
และอิงลักษณะบางส่วนจาก มัจฉานุ ในการ "ปรุง" ค่ะ
 
 
 
 
 
.
.
.
.
 
 
 
.
 
 
.
 
.
.
 
 
 
.
.
.
.
 
.
.
 
.
 
.
 
.
.
 
.
 
 
 
 
 
(ตัวละครตัวนี้มิได้มีส่วนเกี่ยวข้องกับตัวละครใดในรามเกียรติ์นะคะ //ถึงชื่อจะ... //เบลอจขบ.ไป)
 
 
 
 
 
 
 
 
 
http://i1235.photobucket.com/albums/ff437/yorukun07/Madchanu.png
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ชื่อ - แม้จฉานุ
 
 
สังกัด - กองทัพลิง
 
 
ลักษณะ - ครึ่งคนครึ่งปลาครึ่งลิง
 
 
อาวุธ - ปทุมสีชาด ซึ่งมีรูปแบบการใช้ยังไม่ตายตัว
 
 
 
 
 
เพิ่มเติม - ปานรูปเขี้ยวที่ใต้ตาทั้งสองข้างทำหน้าที่คล้าย "ประตู" เปิดหรือปิดพลัง
 
หากถึงคราวจำเป็น "ประตู" จะเปิด และปานจะลามทั่วทั้งร่าง
 
และค่อยๆเปลี่ยนเป็นครึ่งคนครึ่งปลาโดยสมบูรณ์
 
ร่างครึ่งคนครึ่งปลาจะมีพละกำลังมากกว่าปกติ และมักจะควบคุมตัวเองได้ยาก
 
จึงเลี่ยงการเปิด "ประตู" และใช้ "ปทุมสีชาด" ที่เป็นอาวุธประจำกายเสียมากกว่า
 
 
 
 
 
เพิ่มเติมเรื่องอาวุธ - "ปทุมสีชาด" มีลักษณะเป็นดอกบัวสีแดง
 
และมักคงรูปร่างในลักษณะรูปธรรมเป็นบัวตูมที่มีก้านยาวและหนามแหลม 
 
บัวจะบานก็ต่อเมื่อผู้ใช้สั่งให้ขยายขนาดเพื่อกินเหยื่อหรือคู่ต่อสู้เท่านั้น
 
แต่เมื่อกินเหยื่อแล้วก็จะหยุดทำงานทันที (........)
 
 
 
 
*ดีเลย์หลังการกินเหยื่อประมาณ 1 ชั่วโมง*
 
**แนะนำให้ใช้ต่อเมื่อสู้กับ Last Boss เท่านั้น //ไม่ **
 
 
 
 
 
 
 
 
 
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
 
 
 
 
 
 
 
 
 
จุดเริ่มต้นของการปรุงตัวละครของเรานั้น
 
 
มาจากจุดเล็กๆ
 
 
เริ่มจากการเรียนในชั่วโมงวรรณคดี
 
 
ต่อยอดมาเป็นชื่อในทวิตเตอร์
 
 
จนกลายมาเป็นตัวละครอีกตัวนึงค่ะ
 
 
 
 
 
บางทีจุดประกายเล็กๆเช่นการเรียน การตั้งชื่อให้บางสิ่งที่ไม่มีตัวตน
 
ก็สามรถสร้างตัวละครใหม่ๆขึ้นได้จากการ "ปรุง"
 
 
 
 
 
 
 
 
//และเราสามารถเอาตัวละครไปปรุงเพื่อลงคอมมูได้เรื่อยๆค่ะ //ลูกงอกได้เรื่อยๆ //ผิด
 
 
 
 
 
 
แรงบันดาลใจในการสร้างสิ่งใดสิ่งหนึ่งหาไม่ยากค่ะ แค่เรามองรอบตัวเรา
 
เราสามรถหยิบการ์ตูนที่ชอบ นิทานปรัมปรา วรรณกรรมสักเรื่อง หรือวรรณคดีเล่มโปรด
 
ฟังเสียงนกร้อง มองต้นไม้ หรือฟังเพลงที่ชอบ
 
 
มาเป็นเครื่องปรุงชั้นดีได้ค่ะ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ตอนนี้จขบ.สนใจลักษณะตัวละครของวรรณคดีไทยหลายเรื่องเลยค่ะ
 
ทั้งสัตว์หิมพานต์ สัตว์วิเศษ หรือพวกอาวุธต่างๆก็น่าจับมายำใหญ่คงจะครื้นเครงไม่น้อยเลยทีเดียว
 
 
 
 
 
 
 
 
 
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 
 
 
 
 
 
 
สรุปว่าท่านที่เข้าเอนทรี่นี้จะได้รับ :
 
 
 
 
ความมั่วของขจบ. 1 ea
 
ประวัติของมัจฉานุ 1 ea
 
วิธีปรุงตัวละคร(ที่โคตรมั่ว) 0.5 ea
 
สาระ ____ ea  <<เติมเลขตามความสมัครใจ
 
 
 
 
 
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 
 
 
 
 แฮร่........ จบแล้ววว
 
 
ยังไงก็ต้องขอบคุณที่เข้ามานะคะ ไม่ว่าจะหลงทางหรือตั้งใจมาก็รักทั้งนั้น 
 
(เหมือนจะ)How to นี้เป็นแค่ความคิดเห็นส่วนตัวจขบ.เองค่ะ
 
หากผิดพลาดประการใดต้องขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วยจริงๆ
 
 
 
หวังว่าจะได้สาระไม่มาก ก็น้อยมากนะคะ ฮือออ 5555555
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ถ้าใครมีไอเดียยังไงก็มาแชร์กันได้นะคะ เผื่อกันไว้เป็นแรงบันดาลใจ
 
หากมีอะไรผิดพลาด โปรดแนะนำด้วยนะคะ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
เครดิตข้อมูลบางส่วนจาก >>> จิ้ม
 
ต้นแบบภาพดอกบัวจาก >>> จิ้ม
 

Comment

Comment:

Tweet

สนุกีดีนะ  ที่จขบ.บรรยาย  ...แถมเข้าใจเนื้อเรื่องง่ายดี
ว่างๆก็มา เล่าปนเล่นให้ฟังก็ดีน้าา  จะได้เข้าสมองหน่อย   ฮ่าๆๆ  //ล้อเล่น ขำๆ  sad smile
จขบ.วาดรูปสวยจังเลยย..เก่งมากค่ะ //ปรบมือ แปะๆcry
จะว่าไปนี้ผ่านมากี่ปีแล้วนะ....   หวังว่าจขบ.จะได้น้าาาsurprised smile

#3 By (202.176.109.105|202.176.109.105) on 2015-07-07 18:06

สาระ 1 ea
ชื่อตัวละคร 2 ea
การผสมพันธุ์ข้ามเผ่าพันธุ์ 5 ea
.
.
/เดี๋ยวนะ
ชอบนะคะ เป็นไอเดียที่เวิร์คดี
บางครั้งเราก็ได้คาแรคเตอร์จากการตั้งชื่อมั่วๆ มาเล่นบ่อยค่ะ แต่ยังไม่เคยเอาจากวรรณคดีไทยมา
รู้สึกว่า น่าสนใจดีแฮะ เหมือนกันล่ะ Hot!

#1 By Vampire_Ririn on 2013-05-09 10:05